1jan - 3 jan

Vrijdag  31 december

Namiddag maken we nog een boottochtje op de Nijl. We zien alweer de mooiste vogels, én grote krokodillen en tot 2 m lange hagedissen, en uiteraard nijlpaarden, die zitten hier gewoon overal.
Bij oudjaar zitten we buiten,  we aperitieven aan het kampvuur, en daarna zetten we ons aan tafel, onder een tentzeil, met kaarsjes, en krijgen we een heerlijk diner geserveerd.  We kiezen een lekkere Zuid Afrikaanse wijn en we genieten. Onze gids heeft voor nieuwjaarscake gezorgd. We willen met zijn allen wel tot middernacht wakker blijven, maar het lukt ons niet. We zijn hier elke avond om 10 u uitgeteld, en ook vanavond houden we het niet veel langer uit.  Wij liggen al om kwart voor elf onder de klamboe, Noel valt binnen de 5 min. in een diepe slaap. Om 11 uur hoor ik de volharders aan het kampvuur aftellen. Ook zij halen 12 uur niet..     Uiteindelijk val ik toch in een lichte slaap, tot, ik plots wakker schiet van een luide slag. Naast onze tent staat een nijlpaard te grazen! Ik hoor dat beest het gras kortwieken en kauwen! Blij dat onze tent op een houten verhoog staat. Op 1 januari staat een extra chimp walk op ons programma.
Er is hier een diepe kloof, waardoor een rivier stroomt, en ook daar zouden heel wat beesten komen drinken, en zitten er chimpansees. We vertrekken met een groepje van 6 want Ann is nog altijd niet helemaal genezen  en besluit wat te rusten en deze excursie over te slaan. Onze Nederlandse reisgenoten hadden deze excursie niet geboekt, maar willen toch mee, en onze gids kan het wel geregeld krijgen. Officieel zijn we met 3 van onze groep en nog 2 andere koppels, maar in de praktijk bestaat ons groepje uit 10 personen. Ik denk dat de ranger en onze gids een lucratieve deal gesloten hebben.  Het zou een gemakkelijke tocht moeten worden, want de familie chimpansees zat de dag ervoor redelijk kort bij de start. Maar blijkbaar zijn ze ondertussen verplaatst, en moet onze ranger weer op zoek naar hen… We volgen haar spoorzoeken. En we zien al snel enkele sporen van luipaarden, en van olifanten en nijlpaarden. De  olifant die hier voor ons gepasseerd is, heeft heel wat ravage aangericht. We horen de chimps, na een uurtje stappen en klauteren, door de modder en tussen dichte gebladerte. Yes, onze inspanning zal beloond worden… Maar we hebben pech, ze zitten aan de andere kant van de rivier, en we kunnen ze niet zien… er is wel een boomstam om over te steken, maar niet iedereen durft dit en gezien we moeten samenblijven, kunnen we niet anders dan onze tocht verder te zetten naar de volgende brug.. Het is een helse tocht, door beekjes, onder en boven omgevallen boomstammen, tussen doornen en dichte struiken heen, Sandra valt en bezeert haar been, maar we moeten verder… iedereen is kletsnat van het zweet, en we zien af.  Uiteindelijk hebben we bijna 3 uur gestapt, geklauterd, afgezien en hebben we de chimpansees alleen maar gehoord. L. That’s nature, we don’t get guarantees…We zijn blij dat we de kans gehad hebben ze in Kibale te zien, van heel kort bij. Het Amerikaans koppeltje dat mee was, is heel ontgoocheld, ze hebben afgezien voor niks…
Eigenlijk heb ik wel genoten van de zware tocht.. De fysieke inspanning geeft me een kick, en ik voel de adrenaline stromen.. En ondanks het zweet, de vuiligheid, de modder, het klimmen en dalen,  geniet ik van de tocht… net zoals bij fitness of  lopen… op een bepaald moment gaat het weer beter en lijkt het alsof je kan blijven doorgaan… maar als we uiteindelijk de klim uit de kloof inzetten, en we boven bij onze jeep aankomen, is mijn kaars toch uit hoor…. Ik wil douchen en afkoelen!Maar goed dat Ann niet mee was gegaan, het zou haar gezondheid niet ten goede gekomen zijn…
Als we terugkomen is ze nog altijd niet veel beter, ze ziet bleek en heeft hele donkere ingevallen ogen… We denken allemaal hetzelfde, dat ze er heel slecht uit ziet, maar we zwijgen, want daarmee helpen we haar niet.. Ze besluit van toch maar met antibiotica te beginnen, want het ziet er niet naar uit dat ze zo zal genezen.. Wijze beslissing, want 1 dag later kleurt ze weer wat bij, en ziet ze er al stukken beter uit . In de namiddag vertrekken we richting Ishasha NP. Dat park is gekend om zijn slapende leeuwen in vijgenbomen.. Ze kruipen er in, omdat er teveel vliegen in het gras zitten, en ze in de bomen afkoeling vinden.
Maar we hebben (weer) pech.. Het is niet het geschikte weer, en onze gids rijdt uren en uren door het park, maar we zien alleen enkele cobs, zwijnen en topi’s. En onze jeep wordt omsingeld door vliegen… hmmm het jaar begint in mineur.

En als we na een helse rit door de modder op de campsite komen, gaat het van kwaad naar erger.. De generator doet het niet, de dining place naast de rivier is weggespoeld door de overvloedige regen van de afgelopen weken, we zitten in de middle of nowhere, en de tenten zijn versleten oud, en vies. En de ritsen van Ann haar tent gaan niet meer dicht… slik… Wat een geluk dat we hier maar 1 nacht blijven… Deze site staat niet meer in het programma van 2012.. En we begrijpen heel goed waarom ze op zoek zijn gegaan naar een andere slaapplaats… Blijkt ook dat er hier heel wat  acacia’s staan, en daar zijn olifanten verzot op. Dat belooft voor vannacht.
Niettegenstaande ze geen elektriciteit hebben, krijgen we toch lekker eten geserveerd. Je vraagt je af hoe ze het klaarspelen!
Gelukkig is het ondertussen wat afgekoeld. En als we de vensterflappen in onze tent omhoog ritsen blijkt er een 15 cm grote hagedis in  te zitten. Geen idee hoe we dat beest uit onze tent moeten krijgen.. Mijn moed wordt echt wel op de proef gesteld.  Ik troost me met de gedachte dat dat beest alle insecten zal vangen vannacht. En ik val in een diepe slaap. Noel  hoort ‘s nacht een log beest in de buurt van de tent… Zouden we bezoek gehad hebben van een olifant? We zijn niet zeker, maar we vermoeden het wel! Ik heb er niks van gehoord vannacht.
We verlaten het kamp, en gaan opnieuw op zoek naar de slapende leeuwen, het weer is wat beter, er is wat meer zon, misschien hebben we meer geluk… Maar neen, geen leeuwen in bomen te zien… pech.
Dan maar naar lake Bunyonyi in Kabale. Daar wachten ons 2 relaxdagen in een redelijk mooi hotel aan het water..We slapen in een huisje op de helling met zicht op het meer.. Zalig en mooi, en we hebben bijna altijd elektriciteit en warm water J. een lekker douche, al onze spullen laden, lezen, wat zonnen, blog tekst aanvullen, uitrusten en genieten!

ZALIG, wat zijn de mensen vriendelijk! Ze groeten altijd!